Frozen Silence

Wanneer de eerste sneeuwvlokken zachtjes neerdwarrelen, barst het kind in mij los. De betovering van een grafisch, wit landschap kan ik niet weerstaan… ik móet naar buiten! Zodra het kan, trek ik naar de Hoge Venen – één van de laatste plekken in België waar de natuur nog écht ongerept aanvoelt. 

Sneeuw en vorst schilderen kunstige sporen op het veen, door bossen en langs kronkelende riviertjes. Het witte tapijt op de hoogvlakte dempt alle geluiden. Alleen het knisperen van ijs onder mijn voeten doorbreekt af en toe de stilte.

Tijdens een lange wandeling, ver weg van de gebaande paden, waan ik me even alleen op de wereld. Geen seizoen voelt zo puur en verstild als een koude winter die zich hult in sneeuw en ijs.